Inschrijvingsbewijs van een voertuig versus eigendomsbewijs

11-04-2017

Naar aanleiding van twee recente, vergelijkbare casussen lijkt het ons nuttig enige toelichting te geven met betrekking op het inschrijven en bewijs van eigendom van motorvoertuigen. Het voorbeeld in de onderstaande tekst beschrijft bijna letterlijk de situatie, de namen en woonplaatsen van betrokkenen werden om redenen van discretie weggelaten.

Enige tijd geleden werden wij gecontacteerd via onze website www.svinvestigations.be . De man (hierna A genoemd) in kwestie vertelde dat zijn echtgenote, met zijn medeweten en goedkeuring, enkele jaren geleden vrijwillig de zorg en administratie van een ingeweken buitenlands gezin op zich had genomen. Ook hadden A en zijn vrouw voor het gezin een tweedehands voertuig gekocht (een ouder model Opel Corsa, verkoop onder particulieren). Voor het gemak schreven de A’s het voertuig op hun naam in en gaven het in bruikleen aan het ingeweken gezin, tot dusver geen vuiltje aan de lucht. Op een gegeven dag verhuisde het buitenlands gezin echter naar een andere stad, zonder A hiervan te verwittigen. Pas weken na de verhuis lukte het de A’s de woonplaats van het buitenlands gezin te achterhalen. Omdat de Opel Corsa op hun naam was ingeschreven, vielen ook de boetes in A’s brievenbus. Na afstapping ter plaatse stelde A vast dat het voertuig er nog wel degelijk stond, voorzien van een ‘te koop’ affiche op de ruiten. Aanleiding genoeg voor A om ons te contacteren en zijn verhaal te doen. Omdat het opsporen (en recupereren) van verloren of gestolen goederen onder de activiteiten van de privé-detective valt, leek deze opdracht op het eerste zicht een makkelijke zaak: de locatie van de Corsa was bekend en doordat A de reservesleutel in zijn bezit had kon het voertuig snel opgehaald worden. Echter, doordat het voertuig particulier en daarbij tevens cash werd gekocht, was er geen aankoopfactuur (particulieren zijn niet btw-plichtig) en ook geen bewijs van aankoop of betaling die in A’s voordeel speelden. A argumenteerde echter dat hij in bezit is van het origineel inschrijvingsbewijs, waarop tevens de aap uit de mouw kwam. Op dit document staat bovenaan letterlijk: “Dit certificaat is geen eigendomsbewijs van het voertuig”. Het leek ons dus ook een linke zaak om het voertuig terug te halen zonder over ook maar één bewijsstuk te beschikken dat het wel degelijk eigendom was van onze opdrachtgever A. Wij konden A dus enkel de raad geven om bij de verkoper langs te gaan en bij hem een geschreven bewijs te vragen dat waarin uitdrukkelijk stond dat hij de Corsa kocht én betaalde. Sinds ons laatste contact hebben wij van A spijtig genoeg niets meer vernomen. Moraal van het verhaal is dat voor voertuigen geldt: een factuur of aankoopbewijs geldt als eigendomsbewijs, nooit het inschrijvingsattest noch de verzekering.

Terug
Deze website wilt gebruik maken van cookies om uw gebruikservaring te verbeteren. Gelieve aan te geven of u deze cookies al dan niet wenst te aanvaarden. Aanvaarden Meer informatie

SV Investigations


Head Office:
Ninoofsesteenweg 107
1755 Gooik
Belgium

Branch Offices:
Diegem (Brussels Airport)
Waterloo
Wavre

GSM:  +32 478 240 030
  +32 475 205 994
E-mail:

Actueel